Marvaða SÝNING - EXHIBITION

Opnun / Opening 20. mars 2026 kl. 18:00

Open daily # Opið daglega á meðan hátíðin stendur yfir

 

VIDEO INSTALLATIONS - curated by Clare Schweitzer, Helena Jonsdottir, Eva Lín Vilhjálmsdóttir í samvinnu við MARVAÐA

 

Marvaða Exhibition

Video innsetningar eftir konur - frumkvöðlar í kvikmyndalist Grandagarður 5, 101 Reykjavík
Women film artists - Writing Their Own Cinematic Language

”Screendance is a history of women’s filmmaking”
Kelly Hargraves (Dance Camera West) via Cara Hagan (ADF Movies by Movers/Dance on Camera)

 

As Cara Hagan notes in Screendance from Film to Festival (McFarland, 2022), women and other marginalized groups were drawn to film in its nascent existence, only to be shut out as the form became more industrialized. Furthermore, a lack of careful preservation of the form resulted in the loss of over 75% of films created before 1930 with entire directorial oeuvres lost including the majority of the filmographies of women filmmakers such as Alice Guy-Blanché and Lois Weber.With this in mind, tracing the histories of screendance can prove to be a daunting task, though the traces that still survive can both inform us to an expanded understanding of the practice and caution us to the precarity of its preservation. The works presented highlight the both innovation of early artists of screendance and the forces that caused their work to be lost to time offering signposts to other artists in the field whose work is yet to receive their due.

 

Konur sem ruddu brautina, endursköpun í rými með umbreytingu kvikmynda- og videolistar

Sýningarstjórinn Clare Schweitzer, San Francisco Dance Film Festival valdi úrvalsverk sem fagnar brautryðjendum kvenna í kvikmynda- og vídeólist (1940-80´). Má nefna dansarann, danshöfundinn og vídeólistakonuna Analívia Cordeiro er víða talin brautryðjandi í tölvudansi og var meðal þeirra fyrstu til að samþætta stafræna tækni og kóreógrafíu á áttunda áratugnum. Á sama tíma hóf kvikmyndagerðarkonan Sara Kathryn Arledge árið 1941 vinnu við kvikmynd sína Introspection með það að markmiði að „bæta tíma við málverkið“ og rannsaka hreyfingu sem framlengingu myndlistar. Að auki þessarar dagskrá bætir PCF við sérstöku úrvali nútímakvenna í kvikmyndagerð. Verkin minna okkur á að tilraunamennska á sér djúpar rætur og að konur hafa í gegnum tíðina endurmótað tungumál kvikmyndarinnar á einn eða annan hátt.